1 U solla, i çova sytë dhe pashë: ja, një libër po fluturonte!
2 Ai më pyeti: “Çka sheh?” Unë i përgjigja: “Po shoh një libër që fluturon. Gjatësia e tij njëzet kute e gjerësia dhjetë kute.”
3 Ai më tha: “Ky është Mallkimi që po del mbi mbarë tokën. Çdo vjedhës do të dëbohet prej këndej porsi ky libër e edhe çdo njeri që përbetohet rrejshëm do të dëbohet prej këndej porsi ai libër!
4 Unë e nis atë e ai do të shkojë në shtëpinë e vjedhësit e të atij që bën be rrejshëm në emër tim ‑ thotë Zoti i Ushtrive ‑; do të zërë vend në shtëpi të tij dhe do ta përlajë atë me lëndë e me gurë!”
Vegimi i shtatë: gruaja në efë
5 Engjëlli që fliste me mua, doli e më tha: “Çoj, po të lutem, sytë e shiko. Çka është kjo që po del?”
6 Unë i thashë: “Çfarë është?” Ai m’u përgjigj: “Ja, po del efa!” Dhe shtoi: “Kjo është fajësia e tyre mbi mbarë sipërfaqen e tokës.”
7 Dhe, ja, u çel kapaku plumbi dhe, ja, u duk një grua që rrinte në efë!
8 Ai më tha: “Kjo është vetë prapësia!” E hodhi në efë dhe në grykë të saj ia qiti kapakun e plumbit.
9 Unë i çova sytë e mi e pashë dhe, ja, u dukën dy gra! Në krahët e tyre frynte era e krahët i kishin porsi skifteri. Ato e ngritën efën ndërmjet qiellit e tokës.
10 Unë i thashë engjëllit që fliste me mua: “Ku po e çojnë efën?”
11 Ai m’u përgjigj: “Po shkojnë t’i ndërtojnë një tempull në Senaar. Kur ta kenë ndërtuar do t’ia punojnë bazamentin në të cilën do ta vendojnë.”