< Vap 4 Vap 6 >
Lexim prej Veprat të Apostujve(Vap 5)
5

1 Kurse një burrë me emër Anani bashkë me gruan e vet Safirën shiti një arë

2 e, me dije të gruas, ndau një pjesë të çmimit, kurse tepricën e çoi dhe ua dha apostujve.

3 Atëherë Pjetri i tha:

“O Anani, pse ta mbushi mendjen djalli për të gënjyer Shpirtin Shenjt dhe e ndale për vete një pjesë të çmimit të tokës?

4 Derisa s’e shite, a nuk ishte jotja? Po edhe kur e shite, a nuk munde të bëje me çmimin çka deshe? Po, përse atëherë e bëre këtë punë? Nuk gënjeve njerëzit, por Hyjin!”

5 Posa Anania i dëgjoi këto fjalë, ra për tokë dhe i doli shpirti. Një frikë e madhe i kapi të gjithë ata që dëgjuan.

6 Atëherë u ngritën djelmoshat, e mbështollën me pëlhurë, e çuan dhe e varrosën.

7 Afërsisht pas tri orësh hyri edhe gruaja e tij, e cila nuk dinte çka kishte ndodhur.

8 Pjetri i tha:

“Më thuaj: a e shitët tokën për kaq?”

Ajo iu përgjigj: “Po, aq!”

9 E Pjetri:

“Çka ju gjet që u morët vesh ta vini në provë Shpirtin e Zotit? Ja, në prag të derës janë këmbët e atyre që varrosën burrin tënd! Edhe ty tani po të çojnë!”

10 Aty për aty edhe ajo ra për dhe te këmbët e tij dhe i doli shpirti. Kur djelmoshat hynë, e gjetën të vdekur; e nxorën jashtë dhe e varrosën pranë burrit të saj.

11 Këto ngjarje bënë një përshtypje të madhe në mbarë Kishën dhe në të gjithë ata që dëgjuan për to.

Apostujt bëjnë shenja të ndryshme e mrekulli

12 Shumë shenja e mrekulli bëheshin prej apostujve në popull...

Të gjithë besimtarët si me marrëveshje e kishin zakon të bashkohen në Tremen e Salomonit.

13 Prej të tjerëve askush s’kishte guxim të bashkohet me ta, porse megjithatë populli u jepte nderim.

14 Dhe kështu, gjithnjë shtohej numri i burrave e i grave që besonin në Zotërinë,

15 kështu që i nxirrnin në tregje të sëmurët dhe i vinin në vigje e në shtroja në mënyrë që, duke kaluar Pjetri aty pari, së paku hija e tij t’i binte ndonjërit prej tyre.

16 Po edhe një turmë e madhe njerëzish ngarendte nga qytetet përreth Jerusalemit: sillnin të sëmurë e nga ata që i kishin pushtuar shpirtrat e ndytë dhe të gjithë shëroheshin.

Apostujt salvohen nga hebrenjtë

17 Atëherë u ngrit kryeprifti dhe mbarë ata të partisë së tij ‑ sekti i saducenjve. Plot smirë

18 vunë dorë në apostuj dhe i hodhën në burg të përgjithshëm.

19 Natën engjëlli i Zotit hapi dyert e burgut, i nxori përjashta dhe u tha:

20 “Shkoni në Tempull dhe vazhdoni t’ia kumtoni popullit të gjitha fjalët e kësaj Jete.”

21 Ata dëgjuan dhe, në agim, hynë në Tempull dhe mësonin.

Ndërkaq arriti kryeprifti dhe ndjekësit e tij, thirrën Këshillin e Lartë dhe mbarë parinë e bijve të Izraelit dhe dërguan në burg për të sjellë apostujt.

22 Kur rojtarët mbërritën atje, nuk i gjetën në burg. U kthyen dhe lajmëruan:

23 ”Burgun e gjetëm të mbyllur me kujdes dhe rojtarët bënin rojë para derës, por kur e hapëm, nuk gjetëm askënd brenda.”

24 Komandanti i rojës së Tempullit dhe kryepriftërinjtë kur e dëgjuan lajmin, të habitur, pyesnin: “Çka do të thotë kjo punë?”

25 Atëherë ia behu dikush dhe u tha: “Njerëzit që ju i futët në burg, ja, janë në Tempull e po mësojnë .”

26 Atëherë komandanti shkoi me rojtarë dhe i solli ‑ por jo me dhunë ‑ sepse e kishin frikë se mos i vriste me gurë.

27 Posa i sollën, i qitën para Këshillit të Lartë. Kryeprifti i pyeti:

28 “Po a nuk ju kemi urdhëruar zyrtarisht që të mos mësoni më në atë Emër? Dhe, ja, ju e keni mbushur mbarë Jerusalemin me mësimin tuaj dhe doni ta ngarkoni mbi ne gjakun e atij njeriu.”

29 Pjetri dhe apostuj u përgjigjën:

“Duhet më tepër të dëgjohet Hyji se sa njerëzit.

30 Hyji i etërve tanë e ngjalli Jezusin të cilin ju e vratë duke e gozhduar në kryq.

31 Ky është ai, që Hyji me të djathtën e vet e lartësoi dhe e bëri Prijës e Shëlbues për t’i dhuruar Izraelit hirin e kthimit e faljen e mëkateve.

32 Për këto ngjarje jemi dëshmitarë ne dhe Shpirti Shenjt, të cilin ua dha Hyji atyre që i nënshtrohen.”

33 Kur anëtarët e Këshillit i dëgjuan këto fjalë u hidhëruan tepër dhe deshën t’i vrasin.

34 Atëherë u ngrit në Kuvend një farise, me emër Gamaliel, mësues Ligji, të cilin e nderonte mbarë populli. Ky kërkoi të nxirren njerëzit jashtë për një çast.

35 Atëherë u tha këshilltarëve:

“O burra izraelas, mendoni mirë se çka do të bëni me këta njerëz.

36 Nuk ka shumë kohë që u ngrit Teuda dhe pohonte se është njeri me rëndësi: rreth tij u bashkuan afro katërqind vetë. Ai qe vrarë e të gjithë ata që e patën ndjekur, u shpërndanë dhe u asgjësuan.

37 Pas tij, në kohën e numërimit të popullsisë u paraqit Juda Galileas dhe tërhoqi pas vetes një shumicë njerëzish. E vranë edhe atë po edhe të gjithë ndjekësit e tij u shpartalluan.

38 Tashti në këtë rast unë po ju them: ikni nga këta njerëz e lërini të shkojnë! Sepse, në qoftë ajo nismë ose vepër prej njerëzisht, do të mbarojë;

39 porse, në qoftë se vërtet vjen prej Hyjit, s’do të mund ta asgjësoni. Vëriani mendjen të mos bini në luftë kundër Hyjit!”

Ata ia pranuan këshillën.

40 I thirrën apostujt, i rrahën me frushkull, i urdhëruan që të mos flasin më në Emër të Jezusit dhe i lëshuan.

41 Apostujt e lanë Këshillin plot gëzim pse qenë çmuar të denjë të durojnë ndonjë fyerje për nder të emrit të Jezusit.

42 Dhe çdo ditë, si në Tempull ashtu edhe në shtëpi, nuk pushonin së mësuari e shpalluri Lajmin e mirë mbi Jezusin Mesi.



Fjala e Zotit