1 Sepse thonë në vetëvete duke llogaritur gabimisht:
“E shkurtër dhe e mërzitshme është jeta jonë,
s’ka shërim kur njeriut i vjen e mbramja
dhe s’dihet se ndokush u kthye nga të vdekurit.
2 Rastësisht lindëm
e, pas kësaj jete, do të jemi si të mos kishim qenë kurrë!
Sepse tym është fryma në hundët tona,
mendimi ynë është një shkëndijë
në rrahjen e zemrës sonë!
3 Kur ai mendim të fiket, trupi ynë kthehet në pluhur,
kurse shpirti shpërndahet si ajri i hollë.
4 Me kohë emri ynë do të harrohet,
askujt s’do t’i kujtohen veprat tona;
jeta jonë do të kalojë si gjurmët e resë,
do të shpërndahet si shpërndahet mjegulla
që e vënë në të ikur rrezet e diellit,
që zhduket nga nxehtësia e tij.
5 Po, ditët tona janë si kalimi i hijes,
pas vdekjes sonë nuk ka më kthim,
Ka marrë fund: askush nuk kthehet më!
6 Ejani, pra, e t’i gëzojmë të mirat që i kemi,
t’i përdorim krijesat me flakërimin rinor!
7 T’i shijojmë verërat e zgjedhura dhe erërat
dhe mos të na kalojë pa e shijuar asnjë lule pranverore,
8 të kurorëzohemi me boça trëndafilash të pavyshkura,
9 asnjë livadh të mos mbesë pa zdërhadhjet tona,
gjithkund të lëmë shenja të gëzimit tonë,
sepse kaq është pjesa jonë, fati ynë!
10 Le ta ndrydhim skamnorin e drejtë,
të mos e kursejmë as vejushën
të mos nderohen as pleqtë e thinjur nga mosha e thellë.
11 Ligji i drejtësisë le të jetë fuqia jonë,
sepse çka është e dobët, s’ka farë vlere.
12 T’i vëmë pritë të drejtit, sepse na pengon
dhe u kundërshton veprave tona,
sepse na qorton për mëkatet kundër ligjit
e na i përplas në sy mungesat e edukatës që kemi marrë.
13 Ai shpall se e ka njohjen e Hyjit
dhe veten e quan bir të Hyjit.
14 Ai është bërë një qortim i gjallë për mendimet tona,
barrë na bëhet posa e shikojmë.
15 Jeta e tij ndryshon nga jeta e të tjerëve,
sjellja e tij është krejtësisht e ndryshme.
16 Monedhë e rreme prej tij mbahemi
dhe u shmanget udhëve tona sikurse ndyrësisë;
fatin e fundit të të drejtit e çmon të lumtur dhe mburret se Hyjin e ka babë.
17 Të shikojmë a janë fjalët e tija të vërteta
dhe të shqyrtojmë çfarë mbarimi do të ketë:
18 nëse i drejti është vërtet bir i Hyjit,
Ai patjetër do ta ketë kujdes
dhe do ta shpëtojë nga duart e kundërshtarëve.
19 Ta vëmë në sprovë me fyrje e me mundime
e ta shohim butësinë e sedrës së tij,
ta sprovojmë durimin e tij.
20 Ta dënojmë me vdekje të turpshme:
sepse, siç thotë ai, shpëtimi do t’i vijë”!
21 Kështu mendojnë të patenzonët, por gabojnë,
i verboi paudhësia e tyre,
22 nuk i njohin fshehtësitë e Hyjit,
nuk e presin shpërblimin për shenjtëri
dhe nuk besojnë në shpërblimin e
shpirtrave të pastër.
23 E pra Hyji e krijoi njeriun që të mos prishet
dhe e bëri atë shëmbëllesë të përngjasimit të vet,
24 por, prej smirës së Djallit, vdekja hyri në botë
dhe do ta shijojnë ata që i përkasin atij.