1 Mos u mbështet mbi pasurinë tënde
e ruaj se thua: “Kam sa më duhet për jetë!”
2 Mos e ndiq fuqinë tënde
për të ecur në dëshirime të zemrës sate
3 e ruaj se thua: “Çka ka kush të më bëjë?”
ose: “Kush do të më nënshtrojë për çka kam bërë?”,
sepse Hyji hakmarrës do të hakmerret!
4 Ruaj se thua: “Kam mëkatuar, e ç’e keqe më ndodhi?”,
sepse i Tejetlarti është kthyes i durueshëm.
5 Për mëkatin e falur mos ji pa frikë
dhe mos shto mëkat mbi mëkat
6 e ruaj se thua: “Mëshira e Zotit është e madhe,
do të ketë dhimbje për mëkatet e mia të shumta”;
7 sepse mëshira dhe hidhërimi afrohen shpejt prej tij
e mbi mëkatarë pushon hidhërimi i tij.
8 Mos vono të kthehesh te Zoti
dhe mos shtyj prej ditës në ditë.
9 Sepse papritmas vjen zemërimi i tij
e do të zhdukesh ditën e hakmarrjes.
10 Mos u mbështet në pasurinë e padrejtë,
sepse asgjë s’do të ndihmojë ditën e mjerimit.
11 Mos u sill sipas secilës erë
e mos ec secilit shteg:
sepse kështu vihet në provë çdo mëkatar me gjuhë të dyfishtë.
12 Të jesh i ngulur në mendimin tënd,
por edhe mendimi yt të jetë në të vërtetë, në urti
dhe do të përcjellë fjala e paqes dhe e drejtësisë.
13 Ji i shpejtë për të dëgjuar fjalën që ta kuptosh
e me ngadalësi ktheje përgjigjen.
14 Nëse di, përgjigjiu të afërmit tënd,
përndryshe, vërja dorën gojës sate
që të mos dalësh i padijshëm e të turpërohesh.
15 Fjala sjell nder e çnderim,
gjuha e njeriut është rrënimi i tij.
16 Mos bëj të meritosh të quhesh shpifës,
kurrë me gjuhën tënde mos i mbet kujt në qafë!
17 Turpi s’i hiqet kurrë vjedhësit,
në shenjë për të keq mbahet njeriu dygjuhës,
kurse shpifësit s’i ndahet kurrë urrejtja
as armiqësia as çnderimi.