1 Atëherë porsi zjarr u ngrit profeti Eli,
flaka e tij digjte si vravashka.
2 Ai mbi ta solli urinë
dhe me zellin e vet ua zvogëloi numrin.
3 Me urdhër të Zotit e mbylli qiellin
e tri herë prej qiellit e zbriti zjarrin.
4 Oh, sa i lavdishëm u bëre, Eli, me mrekullitë e tua!
Kush mund të matet me ty në lavdi?
5 Ti e ngjalle prej së vdekuri të vdekurin,
nga Nëntoka me fjalën e Zotit!
6 Ti i prire mbretërit në rrënim,
nga shtrati i tyre flake njerëz të përmendur,
lehtë ua theve pushtetin e tyre.
7 Ti dëgjon në Sinai qortimet
e në Horeb vendimet ndëshkuese!
8 Ti shugurove mbretër për hakmarrje
dhe profetë për pasardhës të tu!
9 Ti qe mbartur në vorbullën e zjarrtë,
në karrocë me kuaj zjarri.
10 Ti qe shkruar të jesh përgatitje për kohët,
ta zbutësh zemërimin para se të pëlcasë,
ta kthesh zemrën e babait tek i biri
e t’i rimëkëmbësh fiset e Jakobit.
11 Lum ata që ty të panë
e që pushuan në dashurinë tënde!
12 Edhe ne patjetër do të jetojmë,
por pas vdekjes i tillë s’do të jetë emri ynë.
13 Porsa Elia qe mbështjellë në vorbull,
Elizeu u mbush me shpirtin e tij.
Gjatë jetës së tij mbret s’pat që e trembi,
kush me forcë s’mundi të ngadhënjejë mbi të.
14 Asnjë gjë s’mundi ta tejkalojë,
edhe, i vdekur, trupi i tij parafoli.
15 Gjatë jetës së vet bëri mrekulli
edhe pas vdekjes të mrekullueshme qenë veprat e tija.
16 Megjithatë populli nuk u kthye
e s’u shkëput nga mëkatet e veta,
deri sa qe dëbuar nga mëmëdheu
edhe humbur nëpër vise të tokës mbarë;
17 e nuk mbeti por një pakicë e popullit
me një prijës nga shtëpia e Davidit.
18 Disa prej tyre bënë çka i pëlqen Hyjit,
kurse të tjerët i shumuan mëkatet.
19 Ezekia e forcoi qytetin e vet,
e në mes të tij e solli ujët,
me hekur çeli kanale në shkëmb
e çeli cisterna për ujë.
20 Në ditët e tija u ngrit Senakeribi,
dërgoi Rabsacen, i cili arriti,
e çoi dorën e vet kundër Sionit,
shiti krenari me fjalë të mëdha.
21 Zemër e duar të tyre u dridhën,
vuanin si gruaja në të lindur,
22 por e thirrën në ndihmë Zotin e mëshirshëm,
duart e shtrira i lartësuan drejt Tij
edhe Shenjti shpejt ua dëgjoi britmën.
23 S’i mori parasysh mëkatet e tyre,
as s’i dorëzoi te armiqtë e tyre,
i çliroi me dorë të Isaisë, profetit të shenjtë,
24 i goditi llogoret e asirëve
dhe i shqimi engjëlli i tij.
25 Sepse Ezekia bëri çka i pëlqen Hyjit,
eci pashmangshëm udhës së Davidit, babait të vet,
si i urdhëroi Isaia profet,
i madh e besnik në vegimet e veta.
26 Në ditët e tija prapazi u kthye dielli
edhe mbretit ia shtoi jetën.
27 Me frymëzim të madh pa mbarimin e kohës
dhe i ngushëlloi të mjerët e Sionit.
Deri në amshim e lajmëroi të ardhmen
28 edhe gjërat e fshehta përpara se të ngjajnë.