1 E pas tij u ngrit Natani,
profeti në kohën e Davidit.
2 Sikurse dhjami ndahet nga flia e shëlbimit,
kështu Davidi u dallua veçmas nga bijtë e Izraelit.
3 Luante me luanë porsi me keca,
me arinj porsi me qengja!
4 Pse a në rini nuk e vrau viganin
e s’e lau turpin prej popullit?
5 I dha hobes me dorë të vet
dhe e lau poshtërimin e Golisë!
6 Sepse e thirri të Lartin Zot,
ai i dha fuqi të djathtës së tij
për ta zhdukur trimin e fortë të luftës
e për t’ia rritur fuqinë popullit të vet.
7 Kështu e lavdëruan për dhjetë mijërat e tija,
e madhëruan ndër këngët e Zotit
dhe ia dhuruan kezën e lavdishme,
8 sepse gjithkund i theu armiqtë,
i mposhti kundërshtarët filistenj,
sa që s’çuan më kokë deri në ditë të sotme.
9 Në çdo vepër të vet i dha lavdi
Shenjtit të Tejetlartë, me fjalë lavdie,
10 me gjithë zemrën e vet e lëvdoi Zotin
dhe e deshi Hyjin, Krijuesin e vet.
11 Caktoi të qëndrojnë përballë lterit muzikantët,
që me zërin e tyre t’i japin shije këngës.
12 Festave u dha shkëlqim,
i stolisi deri në përkryerje të kremtet e vitit,
i dha lavdi Emrit shenjt të Zotit
e bëri të jehojë që në agim Shenjtërorja.
13 Vetë Zoti i pastroi mëkatet e tija,
e rriti pushtetin e tij për amshim,
i dhuroi Besëlidhje mbretërore,
fronin e lavdishëm në Izrael.
14 Pas tij u ngrit një djalë i mençur,
i cili, në saje të tij, jetoi në mirëqenie.
15 Salomoni mbretëroi në kohë të paqes;
Hyji i dhuroi paqe gjithkah përreth
që të ndërtonte Shtëpinë në nder të Emrit të tij
e ta bënte gati Shenjtëroren e përjetshme.
Oh, se ç’ishe i urtë gjatë rinisë sate,
16 plot me dije porsi lumi!
Dija jote e mbuloi dheun
17 dhe e mbushe me fjalë të urta, të fshehta!
T’u dëgjua emri gjer në ishujt e largët
dashurinë fitove me paqen tënde!
18 Me këngë, fjalë të urta,
me shëmbëlltyra e me shtjellime
çudite mbarë botën!
19 Në Emër të Zotit Hyj,
që quhet Hyji i Izraelit,
20 bashkove ar porsi kallaj,
grumbullove argjend porsi plumb!
21 Por ua afrove ijet e tua grave
dhe u bëre rob i trupit tënd.
22 Kështu e turpërove nderin tënd,
e poshtërove farën tënde,
solle zemërimin mbi bijtë e tu
dhe vuajtjen për shkak të marrëzisë sate.
23 Kështu mbretëria u nda më dysh
e në Efraim nisi mbretëria kryengritëse.
24 Porse Zoti s’do t’i bjerë mohit mëshirës së vet,
s’do ta mohojë asnjë prej fjalëve të veta,
s’do t’ua tresë farën nipave të të zgjedhurit të vet,
s’do ta shuajë farën e atij që e do Zotin.
25 Jakobit ia dhuroi një Tepricë
e Davidit ia ruajti pinjollin e dalë prej tij.
26 Salomoni pushoi me të parët e vet,
27 la pas vetes prej farës së vet
më të marrin,
28 pa pikë mençurie,
Roboamin që e largoi popullin me këshillin e vet.
29 Jeroboami, biri i Nabatit, bëri të mëkatojë Izraeli,
ia hapi udhën e mëkatit Efraimit,
mëkatet e tyre aq fort u shumuan,
30 sa që i dëbuan prej vendit të vet.
31 I bënë të gjitha llojet e paudhësisë
deri sa mbi ta arriti ndëshkimi.