1 Mjeshtrit të korit. Sipas melodisë: “Mos shkatërro…” E Davidit. Poemë.
2 Vallë njëmend flisni të drejtën, o pushtetmëdhenj, me drejtësi i gjykoni bijtë e njerëzve?
3 Përkundrazi! Me mendje përbluani gënjeshtrën, duart tuaja mbi tokë përgatisin dhunën!
4 E lanë rrugën që në ngjizje mëkatarët, e gabuan rrugën që prej kraharorit të nënës rrenacakët.
5 Janë të helmuar porsi shlligëzat, porsi kapastreci i shurdhët që i mbyll veshët
6 të mos e dëgjojë zërin e shortarit, zërin e magjistarit që është mjeshtër të magjepsë.
7 Ti, o Hyj, thyeju dhëmbët në gojën e tyre, copëtoju nofullat luanëve, o Zot!
8 Le të derdhen si uji që rrjedh, le të thahen si bari që shkelet!
9 Si kërmill që shkrihet në jargë u bëfshin, si dështaku i gruas që s’e sheh diellin!
10 Para se vegshat tuaj ta ndiejnë flakën e krandeve, gjallë i përvëloftë flaka e hidhërimit!
11 Do të kënaqet i drejti kur ta shohë hakmarrjen, këmbët e veta do t’i lajë në gjakun e mëkatarit,
12 Njerëzit do të thonë: “Ka shpërblim për të drejtin, po, është Hyji që gjykon mbi dhe”!