¹ I Davidit Ma jep të drejtën, o Zot, sepse jetoj në pafajësi, i mbështetur në ty nuk kam se si të ligështohem.

² Më shqyrto, o Zot, e më vër në provë, m’i pastro me zjarr veshka e zemër!

³ Para sysh e kam dashurinë tënde, jetoj e veproj sipas drejtësisë sate.

⁴ Nuk rri me njerëz të këqij as s’bëj shoqëri me njerëz shtiracakë.

⁵ I urrej mbledhjet e të paudhëve, e me njerëz të pabesë nuk do të rri.

⁶ Në pafajsi i laj duart e mia e rreth i sillem lterit tënd, o Zot,

⁷ për ta shpallur botërisht lavdinë tënde, për t’i kumtuar të gjitha mrekullitë e tua.

⁸ O Zot, e dua shtëpinë ku ti banon dhe vendin ku qëndron Lavdia jote.

⁹ Mos e shoqëro shpirtin tim me atë të mëkatarëve as jetën time me atë të gjakësorëve.

¹⁰ Në duart e tyre është paudhësia, e djathta e tyre është plot dhurata.

¹¹ E unë jetoj në pafajësinë time, më shpërble, o Zot, e ki dhembje për mua.

¹² Tashmë këmba ime shkel në udhë të drejtë: në bashkime do ta bekoj Zotin.