1 Zoti foli me Moisiun e i tha:
2 “Hakmerrju madianitëve për bijtë e Izraelit e atëherë bashkohu me të parët e tu”.
3 Moisiu menjëherë i tha popullit: “Armatosni ndër ju disa burra luftëtarë që të mund ta kryejnë hakmarrjen e Zotit kundër madianitëve.
4 Prej çdo fisi të izraelitëve le të zgjidhen nga një mijë burra e të dërgohen në luftë”.
5 Çdo fis dha, pra, nga një mijë luftëtarë ‑ d. m. th. dymbëdhjetë mijë luftëtarë.
6 Këta Moisiu i dërgoi bashkë me Fineesin, birin e Eleazarit prift. Atij ia dha edhe enët e shenjta e trumbetat për të dhënë shenja në luftë.
7 Ata bënë luftë kundër madianitëve siç i kishte urdhëruar Zoti Moisiut dhe i vranë të gjithë meshkujt.
8 I vranë edhe mbretërit e tyre: Eviun, Recemin, Surin, Hurin dhe Rebeun, pesë prijësit e atij populli dhe Balaamin, birin e Beorit, e prenë me shpatë.
9 Gratë e fëmijët i morën skllevër. Rrëmbyen të gjitha bagëtitë e tyre, orenditë, gjithçka kishin pasur:
10 si qytetet po ashtu edhe fshatrat e zemërimiat i dogji zjarri;
11 morën prenë dhe gjithçka zunë njerëz e bagëti,
12 dhe i sollën robërit, prenë e plaçkat te Moisiu, Eleazari prift e mbarë bashkësia e izraelitëve në zemërimië në rrafshin e Moabit, në bregun e Jordanit përballë Jerihonit.
13 Moisiu, Eleazari dhe të gjithë prijësit e bashkësisë u dolën përpara jashtë zemërimiës.
14 Moisiu i hidhëruar kundër udhëheqësve të ushtrisë mijëtarëve dhe urdhërqindësve,
15 u tha: “Çfarë? I keni lënë gjallë të gjitha femrat?!
16 Po a nuk janë këto që i tradhtuan bijtë e Izraelit sipas mësimit të Balaamit dhe ju bënë të çoheni kundër Zotit në rastin e Fegorit e kështu qe goditur rëndë populli i Zotit?
17 Këndej vrisni të gjithë fëmijët meshkuj edhe të gjitha gratë që njohën mashkull mbytni,
18 kurse të gjitha vajzat e reja që nuk njohën mashkull, lërini në jetë për ju.
19 Edhe ju qëndroni jashtë zemërimiës për shtatë ditë. Kush të ketë vrarë ndonjë njeri ose të ketë prekur njeriun e vrarë, le të pastrohet të tretën e të shtatën ditë, si ju ashtu edhe robërit tuaj.
20 Si dhe mbarë prenë, qoftë ajo petk ose orendi, e punuar prej lëkurave ose prej leshit të dhisë ose prej drurit, pastrojeni”!
21 Atëherë Eleazari prift u tha luftëtarëve që ishin kthyer nga luftimi: “Ja urdhri i ligjit që Zoti ia dha Moisiut:
22 Ari, argjendi, bronzi, hekuri, kallaji e plumbi ‑
23 çdo gjë që e duron zjarrin ‑ kalojeni nëpër zjarr e do të jetë i pastër; kurse çdo gjë që nuk e duron zjarrin, le të shenjtërohet me anë të ujit të pastrimit.
24 Të shtatën ditë lani petkat tuaja e, atëherë, të pastruar, hyni në zemërimië”.
25 Zoti i tha Moisiut:
26 “Ti me Eleazarin prift e me krerët e vëllazërive të bashkësisë bëjeni llogarinë e presë si të njerëzve ashtu të bagëtive.
27 Mbarë prenë ndaje në dy pjesë të barabarta: për ata që dolën në luftë e luftuan e pjesën tjetër për mbarë bashkësinë.
28 Atëherë prej pjesës së atyre që morën pjesë në luftë, ndaje pjesën që i përket Zotit: një frymë prej pesëqindve qoftë prej njerëzve e qoftë prej gjedhit, gomarëve e bagëtive të imëta
29 e jepja Eleazarit prift, sepse janë ndihmesë që i përket Zotit.
30 Prej gjysmës tjetër që u bie bijve të Izraelit, merre të pesëdhjetën kokë të njerëzve, të gjedhit, të gomarëve e të bagëtive të imëta ‑ prej të gjitha bagëtive ‑ e jepjau levitëve që e kanë në kujdes shërbimin në Banesën e Zotit”.
31 Moisiu dhe Eleazari prift bënë ashtu si kishte urdhëruar Zoti.