1 Kur zbardhi drita, të gjithë kryepriftërinjtë e Pleqësia e popullit u mblodhën në kuvend kundër Jezusit për ta dënuar me vdekje.
2 E, pasi e lidhën, e çuan dhe ia dorëzuan Pilatit, qeveritarit të vendit.
3 Atëherë Juda ‑ ai që e tradhtoi, kur pa se e dënuan Jezusin, i brejtur nga ndërgjegjja, ua ktheu kryepriftërinjve e pleqve të popullit tridhjetë siklat e argjendta
4 e tha:
“Mëkatova që dorëzova gjakun e pafaj!”
“Ç’na lypet neve! ‑ iu përgjigjën ata. ‑ Punë për ty!”
5 Juda i hodhi siklat e argjendta në Tempull, u largua dhe shkoi e u var në litar.
6 Kryepriftërinjtë i mblodhën siklat e argjendta e thanë: “S’është e lejueshme të shtihen në arkë të Tempullit, sepse janë çmim gjaku.”
7 Dhe, pasi u këshilluan, blenë me to arën e një vorbëtari për varreza të shtegtarëve.
8 Prandaj ajo arë quhet deri më sot: ‘Ara e Gjakut’.
9 Kështu shkoi në vend fjala e Jeremisë profet:
‘Morën tridhjetë sikla argjendi, çmimin e të Çmuarit, që e çmuan bijtë e Izraelit
10 dhe e shpenzuan për arën e vorbëtarit, sikurse më urdhëroi vetë Zoti.’
11 E qitën, pra, Jezusin para qeveritarit. Qeveritari e pyeti:
“A je ti mbreti i judenjve?”
Jezusi iu përgjigj:
“Vetë po thua!”
12 E ndërsa kryepriftërinjtë e pleqtë e paditnin, ‑ s’u përgjigj asnjë fjalë.
13 Atëherë e pyeti Pilati: “A nuk po dëgjon sa rëndë po dëshmojnë kundër teje?”
14 Jezusi nuk iu përgjigj në asnjë fjalë, kështu që qeveritari u habit për së tepërmi.
15 Për të kremten e Pashkëve qeveritari e kishte zakon t’ia falë popullit atë të burgosur, që populli kërkonte.
16 Tashti, asohere, ishte i burgosur një njeri i përmendur për të keq, që quhej (Jezus) Baraba.
17 Atëherë Pilati u tha atyre që ishin mbledhur aty: “Cilin dëshironi ta liroj: (Jezus) Barabën, apo Jezusin që quhet Krisht?”
18 Sepse e dinte fare mirë se Jezu Krishtin e kishin dorëzuar prej smire.
19 Ndërsa qeveritari po rrinte në gjykatore, gruaja e tij e porositi: “Mos u përziej assesi në çështje të atij të drejti, sepse sot pësova shumë në ëndërr për shkak të tij.”
20 Por kryepriftërinjtë e pleqtë ia mbushën mendjen popullit të kërkonte çlirimin e Barabës e Jezusin ta vriste.
21 Atëherë qeveritari i pyeti: “Cilin ndër këta të dy doni t’jua liroj?”
“Barabën” ‑ iu përgjigjën ata.
22 E Pilati i pyeti:
“Ç’të bëj, pra, me Jezusin që quhet Krisht?”
Të gjithë u përgjigjën:
“Të kryqëzohet!”
23
Kur Pilati pa se s’po arrinte asgjë e se pështjellimi shkonte duke u shtuar, mori ujë dhe, në sy të popullit, i lau duart duke thënë: “Unë jam i pafajshëm për këtë gjak! E heqshi ju!”
24
Kur Pilati pa se s’po arrinte asgjë e se pështjellimi shkonte duke u shtuar, mori ujë dhe, në sy të popullit, i lau duart duke thënë: “Unë jam i pafajshëm për këtë gjak! E heqshi ju!”
25 Mbarë populli tha:
“Gjaku i tij rëntë mbi ne e mbi fëmijët tanë!”
26 Atëherë ua liroi Barabën, kurse Jezusin, pasi e frushkulloi, ua dorëzoi të kryqëzohet.
27 Atëherë ushtarët e qeveritarit e shtinë Jezusin në pallatin e qeveritarit dhe mblodhën rreth tij tërë kohortën.
28 E zhveshën dhe i hodhën krahëve një mantel të kuq.
29 Pastaj gërshetuan një kurorë ferrash e ia vunë në kokë, ndërsa në dorën e djathtë i dhanë një kallam. Pastaj binin në gjunj para tij për ta vënë në lojë dhe i thoshin: “Të falemi, mbreti i judenjve!”
30 e pështynin, ia morën kallamin e me të i binin kresë kokës.
31 Pasi e vunë në lojë, ia hoqën mantelin e kuq, e veshën me petkat e tij dhe e çuan për ta kryqëzuar.
32 E ndërsa po dilnin në rrugë, takuan një njeri nga Cirena që quhej Simon dhe e detyruan ta mbarte kryqin e tij.
33 Kur arritën në vendin e quajtur Golgotë ‑ d.m.th. Vendi i Kafkës ‑
34 i dhanë të pijë verë të përzier me tëmëlth e, pasi e kërkoi, s’deshi ta pijë.
35 Atëherë e gozhduan në kryq dhe me short i ndanë mes tyre petkat e tij.
36 Pastaj ndenjën dhe e ruanin.
37 Mbi kokë ia vunë shkresën e arsyes së dënimit: “Ky është Jezusi, mbreti i judenjve.”
38 Bashkë me të kryqëzuan dy cuba, njërin në të djathtë e tjetrin në të majtë.
39 Kalimtarët, pastaj, e shanin duke luajtur me kokë në shpoti
40 dhe thoshin: “Ti që e rrënon Tempullin e për tri ditë e rindërton, shpëto vetveten! Nëse je Biri i Hyjit, zbrit nga kryqi!”
41 Po ashtu edhe kryepriftërinjtë me skribë e me pleq, duke e përqeshur, i thoshin:
42 “Të tjerët i shpëtoi, vetveten s’po mundet ta shpëtojë! Është mbreti i Izraelit! Le të zbresë tani prej kryqit e do t’i besojmë!
43 Ka shpresuar në Hyjin, le ta lirojë tani, nëse e do përnjëmend!’ Sepse vetë tha: ‘Jam Biri i Hyjit!’“
44 Po ashtu e fyenin edhe cubat që ishin të kryqëzuar me të.
45 Që prej orës gjashtë deri në orën nëntë errësira e mbuloi mbarë tokën.
46 Rreth orës nëntë, Jezusi klithi me zë të madh: “Eli, Eli! Lema sabakthani? ‑ që d.m.th: Hyji im, Hyji im! Përse hoqe dorë prej meje!”
47 Disa prej të pranishmëve, kur dëgjuan, thanë: “Ky po thërret Elinë!”
48 Aty për aty u turr njëri prej tyre, mori një shpuzë, e zhyti në uthull, e vari në kallam e ia shtriu ta pinte.
49 Të tjerët i thoshin: “Lëre të shohim pale a po vjen Elia për ta shpëtuar!”
50 E Jezusi bërtiti edhe një herë me zë të madh e ‑ dha shpirt.
51 Dhe, ja, veli i Tempullit u shqye në dy pjesë, prej majës e deri në fund; toka u lëkund e shkëmbinjtë plasën,
52 varret u hapën e u ngjallën shumë trupa të drejtësh që kishin vdekur.
53 Pas ngjalljes së Jezusit dolën prej varreve, erdhën në Qytetin e shenjtë dhe iu dëftuan shumëkujt.
54 Një frikë e madhe e kapi centurionin dhe ata që bashkë me të po e ruanin Jezusin, kur panë tërmetin dhe ngjarjet e tjera, thanë: “Me të vërtetë ky paska qenë Biri i Hyjit!”
55 Aty ndodheshin e vërenin prej së largu shumë gra, të cilat Jezusin e kishin përcjellë që prej Galilesë dhe i kishin shërbyer.
56 Ndër to ishte Maria Magdalenë, Maria nëna e Jakobit dhe e Jozefit edhe nëna e bijve të Zebedeut.
57 Kur u bë natë, erdhi një pasanik nga Arimateja, që quhej Jozef. Ishte edhe ky nxënës i Jezusit.
58 Jozefi shkoi te Pilati dhe ia lypi trupin e Jezusit. Pilati urdhëroi t’i jepej trupi.
59 Jozefi mori trupin, e mbështolli në pëlhurë të pastër
60 dhe e vendosi në varrin e vet të ri, që e kishte çelur në shkëmb. Pastaj rrokullisi në derë një gur të madh dhe shkoi.
61 Aty ishin Maria Magdalenë edhe Maria tjetër; rrinin përballë varrit.
62 Të nesërmen, që ishte dita pas Përgatitjes ‑ u bashkuan kryepriftërinjtë e farisenjtë te Pilati
63 dhe i thanë:
“Zotëri, na ra në mend se ai gënjeshtar, sa ishte ende gjallë, tha: ‘Pas tri ditësh do të ngjallem.’
64 Prandaj urdhëro të ruhet varri deri të tretën ditë, që të mos vijnë nxënësit e tij, ta vjedhin e t’i thonë popullit: ‘U ngjall së vdekuri.’ E gënjeshtra e fundit do të jetë më e zezë se e para.”
65 “Rojën e keni! ‑ u përgjigj Pilati ‑ Shkoni e merrni masat e sigurimit si jua merr mendja.”
66 Ata shkuan dhe e siguruan varrin: vulosën gurin dhe vunë rojën.