1 Pastaj thashë:
“Dëgjoni, princa të Jakobit,
ju, o krerë, të shtëpisë së Izraelit:
Po a s’është detyrë juaja ta njihni
drejtësinë?”
2 Por ju e urreni të mirën dhe e doni të keqen!
Ju njerëzve ua rrjepni me dhunë lëkurën
e prej eshtrave ua shpulponi mishin!
3 Ia hanë mishin popullit tim,
lëkurën ia rrjepin,
eshtrat ia copëtojnë,
siç pritet mishi që piqet në tavë,
porsi mishi që zihet në vegsh!
4 Një ditë do ta thërrasin në ndihmë Zotin,
por Ai s’do t’i dëgjojë,
fytyrën e vet atë ditë
prej tyre do ta fshehë,
për veprat e këqija që bënë!
Kundër profetëve mëditës
5 Kështu thotë Zoti kundër profetëve
që e ngashnjejnë popullin tim,
që parakallëzojnë paqen
nëse kanë çka të bluajnë me dhëmbë,
e, nëse ndokush nuk ua mbush gojën,
ata kundër tyre shpallin luftë!
6 Këndej, në vend të vegimit
natë do të keni,
terr do të keni
në vend të zbulimit;
mbi profetë do të perëndojë dielli,
dita errësirë do t’u bëhet.
7 Veguesit do t’i mb’lojë marrja
e dijetarët të turpëruar do të mbesin,
të gjithë buzët do t’i mbulojnë,
sepse s’kanë prej Hyjit përgjigje.
8 Kurse unë jam plot fuqi
me forcën e Shpirtit të Zotit,
me drejtësi e me guxim
për t’ia kumtuar Jakobit fajin
e Izraelit, mëkatin e tij!
9
Dëgjoni këtu, princa të shtëpisë së Jakobit,
edhe ju, gjykatës të shtëpisë së Izraelit,
që në inat e keni drejtësinë,
që shtrembëroni çdo të drejtë,
10 që e ndërtoni me gjak Sionin,
me padrejtësi Jerusalemin!
11
Për dhurata krerët e tij gjykojnë,
për shpërblim mësojnë priftërinjtë e tij,
profetët e tij profetizojnë për para.
E guxojnë në Zotin të mbështeten
kur thonë:
‘Pse a s’është Zoti mes nesh?
E këqja mbi ne s’do të bjerë!’
12 Ja, prandaj, për fajin tuaj,
arë për lavër do të bëhet Sioni,
grumbull gurësh do të bëhet Ruzalemi,
Mali i Tempullit pyll i dendur!