1 Fjalën e mori Sofar Naamatiti e tha:
2 “Mendja më shtyt përgjigje të të jap, sepse në mua vlon truri i ndriçuar.
3 Me fjalë të tua paditëse më ke ngacmuar, i dijes sime shpirti do të përgjigjë.
4 Pse a s’e di se gjithmonë, që kur u vu mbi tokë njeriu
5 se jetëpak është gëzimi i të mbrapshtëve se çak‑fak kalon fati i mëkatarëve.
6 Nëse der në qiell arrin madhështia e tij, nëse me kokë ai retë ia del t’i ndeshë,
7 porsi plehu fshihet për gjithmonë, kush e pa do të pyetë: ‘Ç’e mori?’
8 porsi ëndrra vrik do të zhduket, do të kalojë si vegimi i natës.
9 Kush e pa më s’do ta shohë, vendi i tij më s’do ta këqyrë,
10 të bijtë të varfrit do t’i dëmshpërblejnë, me duar të veta plaçkat do t’i kthejnë.
11 Eshtrat e tij në lule të rinisë bashkë me të në pluhur do të prehen.
12 Për gojë të tij e keqja ish’ e ëmbël ai e ruante nën gjuhën e vet.
13 Ruhet mirë të mos e përpijë, nën qellzë të vet e fsheh kujdesshëm.
14 Por ushqimi në bark i kalbet, helm shlligash i bëhet në zorrë.
15 Pasuritë që hëngri do t’i vjellë, Hyji vetë prej barkut do t’ia nxjerrë.
16 Thithur ka prej shlligash helm: gjuha e shlligës do ta vrasë!
17 Mos i paftë më rrëketë e vajit, përrenjtë që rrjedhin mjaltë e tlyen!
18 Pa e shijuar do ta kthejë fitesën, s’do ta gëzojë tregtinë që bëri.
19 Sepse të varfërin e shkeli, e ndrydhi, rrëmbeu shtëpitë që s’i ndërtoi.
20 Barku i tij kurrë nuk u ngop, visarët s’do ta shpëtojnë.
21 S’la gjë për të ngopur grykësinë, mirëqenia e tij gjatë s’do të qëndrojë.
22 Në kulm të kamjes në mjerim do të bjerë, gjithë e keqja do të sulet mbi të.
23 Në dashtë ta fajë barkun e vet: zemërimin Hyji do ta lëshojë mbi të.
24 Nëse armës së hekurt ia del t’i shpëtojë, do të shitohet nga harku i bronztë.
25 Anë për anë do ta shitojë shigjeta dhe mëlçinë rrufeja shigjetuese. Kahdo t’ia mbajë do ta sulmojë tmerri.
26 Tmerri i frikshëm gjithkund në pritë i rri, e djeg flaka prej askujt e ndezur: do t’i digjet gjithçka në tendë i mbeti!
27 Qielli në dritë do të qesë mbrapshtinë e tij, kurse toka kundër tij do të ngritet.
28 Shtëpinë e tij do ta marrë lumi, hidhërimi i Hyjit krejtësisht do ta zhdukë.
29 Kjo është pjesa që Hyji i jep të paudhit, trashëgimi që prej Zotit merr”.