1
Ja se mbreti do të mbretërojë me drejtësi,
sundimtarët drejt do të sundojnë,
2 çdo njeri do të jetë straherë,
në mot të lig do të jetë strehim,
si përrenj uji në tokë të etur,
si hija e qetës në vend të shkrumbuar.
3 S’do të errësohen më sytë e veguesve,
me vëmendje do të dëgjojnë dëgjuesit,
4 zemra e të paditurve do ta mësojnë urtinë,
shpejt e rrjedhshëm do të flasë belbacaku
5 bujar më s’do të quhet i pandershmi,
burrë i mirë s’do të mbahet ngatërrestari.
6 Sepse marri flet i patenzoni,
paudhëri i sendërton zemra,
që me qëllim të kryejë pabesi,
të pohojë gabime në lidhje me Zotin,
të uriturit zbrazët barkun, t’ia lërë,
të mos i japë të eturit të pijë.
7
Shumë të këqija janë gënjeshtrat e mashtruesit,
sendërton me mend dredhi,
për t’i bjerrë të përvuajturit me fjalë të rreme
edhe atëherë kur i varfëri mund të vërtetojë të drejtën.
8 Bujari jep veç këshilla bujare
e vepron gjithherë me bujari.
9 Ngrihuni, gra mendjelehta,
dëgjojeni zërin tim,
bija të shkujdesura,
vini vesh fjalës sime!
10 Pas një viti e ca ditësh,
do të trembeni, o mendjelehta;
u krye vjelja,
mbledhje frutash më s’do të ketë!
11 Dridhuni, o mendjelehta,
trembuni, o të pakujdesura,
hiqni stolitë, zhveshuni,
ngjeshni ijët me grathore.
12 Rrahni parzmat
për shkak të arave të lezetshme,
për vreshtat pjellore,
13 për tokën e popullit tim,
që e mbulon ferrë e hallugë,
për të gjitha shtëpitë e gëzimit,
për qytetin që galdon!
14 Sepse i braktisur do të jetë pallati,
shkret do të mbetet qyteti plot zhurmë,
Ofeli edhe Bahani
shpellë do të bëhen për amshim,
gëzim për gomarët e egër,
kullotë për grigja!
15 Deri që përsëri mbi ne
të dikohet Shpirti prej së larti.
Atëherë shkretëtira në kopsht do të shndërrohet,
edhe kopshti si pyll do të vlerësohet,
16 në shkretëtirë do të banojë e drejta,
në kopsht drejtësia do të ketë selinë.
17 Fryti i drejtësisë ‑ paqja do të jetë,
rrjedhojë e drejtësisë qetësia,
shpresë e sigurt për amshim.
18 Populli im do të banojë në një vend paqeje,
do të jetojë në banesa të qeta,
në vende të sigurta
19 ‑ porse pylli krejtësisht do të pritet
e qyteti krejtësisht do të humbasë ‑ .
20 Të lumët ju: do të mbillni pranë ujërash,
të lirë do të lini ka e gomar!