1 Vaj për bijtë mospërfillësit,
‑ është fjala e Zotit ‑
që bëni synime, por pa mua,
që bëni lidhje jo të frymëzuara prej meje,
kështu që shtoni mëkat mbi mëkat!
2 U nisët të zbritni në Egjipt
e s’e pyetët gojën time.
Prisni ndihmë nga forca e faraonit,
e shpresoni në strehimin e Egjiptit.
3 Fuqia e faraonit do të jetë marrja juaj,
strehimi nën hije të Egjiptit turpi juaj!
4 Kur të arrijnë prijësit tuaj në Tanis,
lajmëtarët të kenë arritur në Hanes,
5 të gjithë atëherë do të skuqen
mbi një popull që gjë s’u vlen,
që s’u sjell ndihmë as dobi,
por vetëm turp e poshtërim.
6 Profeci mbi kafshët e Nagebit.
Në një vend vuajtjeje e mjerimi,
luaneshe e luani që ulërijnë,
shllige e kuçedre me krahë,
bartin në shpinë të gomarëve pasuritë e veta,
mbi gungë gamilesh visaret e veta
e ia çojnë popullit që asgjë s’u vlen!
7 E kotë dhe e padobishme është ndihma e Egjiptit,
këndej edhe e quajta Rahab ‑ i palëvizshëm.
8 Çohu tani e ndër sy të tyre
shkruaje mbi dërrasë bushi,
me kujdes shënoje në libër
që të mbetet për kohë të ardhshme
si dëshmi deri në amshim.
9 Sepse është popull kryengritës,
sepse janë bij rrenacakë,
bij që s’duan ta dëgjojnë
Ligjin e Zotit.
10 Veguesve ata u thonë:
“Mos kini vegime!”
e profetëve:
“Mos na e parakallëzoni të drejtën!
Na tregoni gjëra të kënaqshme,
na parakallëzoni tallje!
11 Dredhoni nga udha e drejtë,
dilni nga shtegu i vërtetë,
na e hiqni sysh Shenjtin e Izraelit!”
12 Prandaj kështu foli Shenjti i Izraelit:
“Për arsye se e përbuzët këtë fjalë,
e shpresoni në mbrapshti e pabesi
edhe në to e mbështetni veten,
13 këndej për ju ky mëkat do të jetë
porsi plasa, porsi vendi i fryrë në mur të lartë,
që vetëm se nuk ka rënë,
por rrënohet menjëherë, kur nuk pritet,
14 do të copëtohet si një anë dheu,
do të thërrmohet pa farë mëshire,
asnjë copëz s’do të mbesë prej saj
të kapësh me të një gacë nga zjarri
o prej pusit të nxjerrësh një pikë ujë!”
15 Sepse kështu tha Zoti Hyj, Shenjti i Izraelit:
“Në kthim e në paqe është shpëtimi juaj,
në kthjelltësi e në shpresë është forca juaj.”
16 Por nuk deshët e vetë thatë:
‘Assesi, por do të shpëtojmë në kuaj!’,
e prandaj edhe do të ikni;
shtuat:’Do të hipim mbi kuaj të shpejtë!’,
por edhe përndjekësit do të jenë të shpejtë.
17 Prej frikës së njërit një mijë do të tremben,
prej frikës së pesëve do të merrni ikjen,
derisa të mbeteni
si mullari në majë të malit,
porsi flamuri në majë të kodrës.
18 E pra Zoti pret t’ju përdëllejë,
prandaj ngritet për t’ju bërë mëshirë,
sepse Zoti është Hyj drejtësie:
lum ata që shpresojnë në të.
19 Sepse, popull i Sionit, që banon në
Jerusalem,
askurrë më nuk do të qash
mëshirë do të ketë posa të kërkosh ndihmë,
porsa të dëgjosh Ai do të të japë ndihmë.
20 Edhe Zoti do t’ju japë
bukën e ngushticës, ujët e mjerimit,
porse Mësuesi prej teje s’do të fshihet,
sytë e tu do ta shohin Mësuesin tënd,
21 veshët e tu do të dëgjojnë fjalën
që qortuesi do të të thotë pas shpine:
‘Kjo është udha, andej bijini!’
nëse mënjanoheni djathtas o majtas.
22 Për të papastër do t’i mbash
idhujt e tu në argjend të farkuar,
idhujt e tu të veshur me ar,
do t’i tretësh porsi të papastër,
do t’u thuash: ‘Jashtë prej këndej!’
23 Atëherë ai do të japë shi për farën tënde
që të kesh mbjellë nëpër ara,
edhe buka që do të japë toka
e shumtë do të jetë edhe e ushqyeshme
Gjëja jote atë ditë do të kullotë:
anembanë nëpër kullota të gjera,
24 qe e gomarë që punojnë tokën
do të hanë tagji të kripur
të hedhur me lopatë e terplote.
25 E do të jenë mbi çdo mal të lartë
e mbi çdo kodër të lartësuar
përrenj që rrjedhin me ujë vrullshëm
ditën e vrasjes me shumicë,
kur për tokë të bien kullat.
26 Drita e hënës do të ndriçojë si drita e diellit,
drita e diellit do të jetë më e fortë
shtatë herë, porsi drita e shtatë ditëve
‑ ditën, kur Zoti
t’ia lidhë varrën popullit të vet,
do t’ia shërojë plagën që vetë ia dha.
27 Ja, prej së largu po vjen Emri i Zotit,
flakë e shkëndijë zemërimi i tij,
tmerruese bubullima e tij,
plot zemërim buzët e tij,
zjarr përpirës gjuha e tij!
28 Fryma e tij përrua vërshues,
që arrin deri në fyt,
po i shosh popujt me shoshë kërdie,
u vë popujve në nofulla fre joshës.
29 Kurse ju do të këndoni
porsi natën e kremtimit të Festës,
me gëzim të zemrës,
porsi ai që, me zë të fyellit
shtegton në ndjesë në malin e Zotit,
në Qetën e Izraelit.
30
Do të bëjë Zoti t’i dëgjohet zëri i
madhërishëm,
do të dëftojë si rropos krahu i tij
me furinë e tërbimit të vet,
me flakë të zjarrit përvëlues,
me thellim, me stuhi e me kokrra breshri.
31 Prej zërit të Zotit do të trembet
Asiri, në hu i rrahur!
32 Çdo sjellje e shkopit ndëshkues
që Zoti mbi të do të sjellë,
do të përcillet me tupan e cetër,
në luftëra të vrullshme Ai do t’i luftojë.
33 Qëmoti është gati Tofeti,
i përgatitur, i thelluar, i zgjeruar,
turra e ndezur e dru shumë:
fryma e Zotit, përrua sulfuri,
do ta ndezë flakë!