1 Jua thashë këto
që të mos moliset feja juaj.
2 Do t’ju përjashtojnë prej sinagogave.
Edhe më! Po vjen koha,
kur secili, që t’ju vrasë,
të mendojë se i bën shërbesë Hyjit.
3 E do të veprojnë kështu,
pse nuk e njohën as Atin as mua.
4 Jua tregova këto gjëra
që, kur të vijë koha,
t’ju bjerë ndër mend se jua pata thënë.”
@@@
“Nuk ju fola për këto që në fillim,
sepse isha me ju,
5 por tani po shkoj tek Ai, që më dërgoi,
dhe askush prej jush s’po më pyet: ‘Kah po shkon?’
6 por, pse ju thashë këto,
zemrat tuaja u mbushën me trishtim.
7 Por, unë po ju them të vërtetën:
është më mirë për ju të shkoj,
sepse, po s’shkova,
Mbrojtësi nuk do të vijë te ju,
kurse, po shkova,
do ta dërgoj te ju.
8 E kur të vijë Ai,
do ta vërtetojë se bota e ka gabim
në lidhje me mëkatin, me drejtësinë dhe me dënimin.
9 Në lidhje me mëkatin
‑ pse nuk besojnë në mua,
10 në lidhje me drejtësinë,
‑ pse po shkoj tek Ati
dhe nuk do të më shihni më.
11 Në lidhje me dënimin
pse princi i kësaj bote u dënua.
12 Kam edhe shumë të tjera për t’ju thënë
por tani s’mund t’i kuptoni.
13 E kur të vijë ai ‑ Shpirti i së Vërtetës ‑
Ai do t’ju udhëzojë ta njihni tërë të Vërtetën.
Ai s’do të flasë prej vetvetes,
por do të flasë çka të dëgjojë
dhe do t’ju zbulojë të ardhmen.
14 Ai do të më lëvdojë,
sepse do të marrë prej simes
e do t’ju zbulojë juve.
15 Gjithçka ka Ati, është imja.
Prandaj edhe ju thashë:
‘Merr prej simes
dhe do t’ju zbulojë juve’.”
16 “Edhe pak kohë e nuk do të më shihni,
prapë edhe pak e do të më shihni.”
17 Atëherë disa nga nxënësit e tij i thanë njëri‑tjetrit: “Çka është kjo që po na thotë: ‘Edhe pak kohë e nuk do të më shihni, prapë edhe pak e do të më shihni?’ dhe ‘Po shkoj tek Ati?’“
18 Thoshin, pra: “Çka është [ajo që thotë] ‘Edhe pak kohë?’. S’po e marrim vesh çka do të thotë!”
19 Jezusi e mori vesh se deshën ta pyesnin e u tha:
“Ju po e pyesni njëri‑tjetrin rreth asaj që thashë:
‘Edhe pak kohë e nuk do të më shihni më
e prapë edhe disa kohë e do të më shihni’?
20 Për të vërtetë, për të vërtetë po ju them:
ju do të qani e do të vajtoni
e bota do të gëzojë.
Ju do të trishtoheni,
por trishtimi juaj do të kthehet në gëzim.
21 Gruaja, kur i lind fëmija, është në trishtim,
sepse i erdhi ora e saj,
porse, pasi i lind fëmija,
nuk i bie më ndërmend vuajtja
prej gëzimit që lindi një njeri në botë.
22 Kështu edhe ju: tani jeni të trishtuar,
por unë prapë do të vij t’ju shoh
e zemra juaj do të galdojë
dhe askush s’do t’jua marrë gëzimin tuaj.
23 Atë ditë nuk do të më pyetni më për asgjë.
Përnjëmend, përnjëmend po ju them:
çdo gjë që t’i kërkoni Atit në emër tim,
do t’jua japë.
24 Deri tani asgjë nuk kërkuat në emër tim.
Kërkoni dhe do të merrni
që gëzimi juaj të jetë i plotë.”
25 “Këto jua thashë në shëmbëlltyra.
Po vjen koha,
kur nuk do t’ju flas më në shëmbëlltyra,
por haptazi do t’ju shpall për Atin.
26 Atë ditë keni për të lypur në emër tim,
e nuk po them se unë do t’i lutem Atit për ju,
27 sepse vetë Ati ju do,
pasi ju më deshët mua
e besuat se dola prej Hyjit.
28 Dola prej Atit dhe erdha në botë,
prapë po e lë botën e po kthehem tek Ati.”
29 Nxënësit thanë:
“Tani po flet haptazi e nuk po përdor kurrfarë shëmbëlltyre.
30 Tani e dimë se di gjithçka e nuk është nevoja të pyesë ndokush. Prandaj besojmë se dole prej Hyjit.”
31 Jezusi u përgjigj:
“Tani besoni?
32 Ja, po vjen koha ‑ madje arriti ‑
kur ju të shpërndaheni secili në punë të vet
e mua të më lini vetëm.
Por, unë nuk jam vetëm,
sepse me mua është Ati.
33 Jua thashë këto që ta keni paqen në mua.
Në botë keni vuajtje,
por mos u trembni
‑ unë e munda botën!”