1 Pas këtyre ngjarjeve, mbreti ia rriti pushtetin Amanit, të birit të Amadatit, nga populli i Agagut. E bëri më të madhin ndër të gjithë nëpunësit e vet.
2 Të gjithë zyrtarët e mbretit, që gjendeshin në derën e mbretit, gjunjëzoheshin dhe i bënin nderim Amanit, sepse kështu kishte dhënë urdhër mbreti për ta nderuar Amanin. I vetmi që nuk i gjunjëzohej dhe nuk e adhuronte, ishte Mardokeu.
3 Atëherë Mardokeut i thanë shërbëtorët e mbretit, që ishin në dyert e mbretit: “Pse nuk e zbaton urdhrin e mbretit”?
4 Ja thanë disa herë këtë gjë, por ai s’deshi t’u vinte vesh, i treguan Amanit, sepse dëshironin të shihnin pale a do të vazhdonte në kokë të vet, sepse u kishte thënë se ishte jude.
5 Kur Amani e vërtetoi se Mardokeu as nuk i gjunjëzohej as nuk përkulej përmbys për ta nderuar, u zemërua tepër,
6 por iu duk shumë pak të vinte dorë vetëm në një njeri të vetëm, në Mardokeun – sepse kishte dëgjuar se i përkiste popullit hebraik – por parapëlqeu t’ia treste farën mbarë kombit të judenjve brenda kufijve të mbretërisë së Asuerit.
7 Në muajin e parë që quhet Nisan, në vitin e dymbëdhjetë të mbretërimit të Asuerit, ndër sytë e Amanit u qit ‘Pur’ që domethënë shorti se në të cilën ditë e në të cilin muaj duheshin vrarë judenjtë. Shorti i shfarosjes ra në të trembëdhjetën ditë të muajit të dymbëdhjetë që thirret Adar.
8 Amani i tha mbretit Asuer: “Është një popull i përhapur gjithkund nëpër krahinat e tua, i veçuar nga të gjithë popujt e tjerë. Përdor një ligj që popujt tjerë nuk e njohin. Për më tëpër e përbuz ligjin e mbretit. Mendoj se nuk është mirë për mbretin t’i lërë në paqe.
9 Nëse mbretit i pëlqen, le ta qesë një urdhëresë me shkrim për shfarosjen e tyre e unë do t’i jap për thesarin mbretëror dhjetë mijë talenta argjend”.
10 Atëherë mbreti e hoqi unazën nga dora e vet dhe ia dha Amanit, birit të Amadatit, me kombësi Agag, armikut të judenjve.
11 Dhe i tha: “Argjendin që po e premton, lëre për vete, e me popull bëj si të pëlqejë ty”.
12 Në muajin e parë, në të trembëdhjetën ditë të tij, u thirrën shkruesit mbretërorë. U shkrua ashtu si urdhëroi Amani të gjithë satrapëve të mbretit, qeveritarëve të krahinave, prijësve të kombësive të ndryshme në gjuhën e me shkronja të secilit komb në emër të mbretit Asuer. Letrat u vulosën me vulën e tij.
13 Letrat u dërguan me anë të kasnecëve në të gjitha krahinat e mbretit. Në letra urdhërohej të vriteshin e të shfaroseshin të gjithë judenjtë, të rinj e të vjetër, foshnja e gra të njëjtën ditë, domethënë më trembëdhjetë të muajit të dymbëdhjetë që është Adari dhe t’u merren të gjitha pasuritë.
14 Teksti i kësaj letre duhej të shpallej si ligj në të gjitha krahinat në mënyrë që të gjithë popujt të njihen me të e të jenë gati për ditën e paracaktuar.
15 Kasnecët, që ishin dërguar, shpejtonin ta zbatonin urdhëresën e mbretit. Në Suzë urdhëresa qe varur menjëherë. Ndërsa mbreti dhe Amani gostiteshin, qyteti i Suzës kishte rënë në pështjellim.