1 Personalisht unë Pali ju përbej me butësinë e me mirësinë e Krishtit ‑ unë që, kur jam para syve tuaj, jam “i butë”, por, kur jam larg jush, jam “plot guxim”,
2 ju bëj lutje, që kur të vij te ju të mos jem i ashpër me atë guxim, me të cilin dua të tregohem kundër atyre që mendojnë se ne jetojmë sipas parimeve të mishit.
3 Në të vërtetë, edhe pse jetojmë në trup, nuk luftojmë sipas parimeve të trupit,
4
‑ sepse, armët e luftimit tonë, nuk janë armë lëndore, por armë të fuqisë së Hyjit të afta të shkatërrojnë kështjellat ‑ ne rrëzojmë e hedhim për dhe sofizmat e njerëzve
5 si edhe çdo krenari që ngritet kundër pranimit të Hyjit e përkulim çdo njeri të arsyeshëm në dëgjesë ndaj Krishtit
6 dhe jemi të gatshëm të ndëshkojmë çdo padëgjesë kur të përsoset dëgjesa juaj.
7 Vërejini gjërat ashtu si janë: nëse ndokush është i mbushur mendjeje se është i Krishtit, edhe një herë le ta mendojë në vete këtë gjë: sikurse ai është i “Krishtit” ‑ ashtu edhe ne jemi.
8 Po edhe nëse do të lëvdohesha pak tepër, për pushtetin që Zoti na e ka dhënë për ndërtimin tuaj ‑ e jo për rrënimin ‑ nuk do të kisha përse të skuqem.
9 Megjithatë, nuk dëshiroj të duket sikur ju shtie frikën me letrat e mia!
10 Sepse: “Letrat e tij ‑ thuhet ‑ janë plot rreptësi e fuqi, kurse prania e tij me trup e dobët e fjalë të pavlera.”
11 Le ta dijë mirë ai njeri se, siç jemi në fjalë me letra prej së largu, ashtu do të jemi të fuqishëm edhe me vepra, kur të vijmë atje.
12 Ne njëmend, nuk kemi guxim të barazohemi ose të krahasohemi me disa, të cilët e porosisin vetveten, porse, pasi ata vetveten e masin me vetvete dhe e krahasojnë vetveten me vete ‑ nuk duket se janë të mençur.
13 Ne, përkundrazi, nuk do të lëvdohemi përtej masës, por me kufi, sipas masës me të cilën na e mati Hyji porsi masë, duke na mundësuar që të arrijmë te ju.
14 Sepse, ne nuk kërkojmë përtej asaj që na përket, thuajse nuk kemi arritur deri te ju. Pra, në të vërtetë, ne kemi mbërritur me Ungjillin e Krishtit më të parët te ju!
15 Nuk po lëvdohemi përtej masës, me frytet e huaja, por shpresojmë se, me rritjen e fesë suaj në ju ‑ sipas rregullës sonë do të na rritet përherë fusha e veprimtarisë:
16 madje edhe përtej kufijve tuaj do ta shpallim Ungjillin, e jo të lëvdohemi me atë që u krye në fushën e veprimtarisë së të tjerëve.
17 ‘Ai që lëvdohet, le të lëvdohet në Zotin!’
18 Sepse nuk është i sprovuar ai që e porosit vetveten, por ai të cilin e porosit Zoti.