Sofonia: 1. Ngjarje kozmike

1

1 Fjala e Zotit që i qe drejtuar Sofonisë, birit të Kusit, birit të Godolisë, birit të Amarisë, birit të Ezekisë, në ditët e Jozisë, birit të Amonit, mbretit të Judës.

I. DITA E ZOTIT NË JUDE

Ngjarje kozmike

2 “Gjë pa shqimur nuk do të lë

përmbi faqen e dheut ‑

thotë Zoti.

3 Do të shfarosë njeri e kafshë,

do t’i zhduk shpendët e qiellit

e peshqit e detit,

do t’i shkallmoj të patenzonët

farën njerëzve do t’ua tres mbi tokë,

‑ thotë Zoti.

Kundër nderimit të hyjnive të huaja

4 Kundër Judës do ta ngre dorën

e mbi të gjithë banorët e Jerusalemit,

do t’i zhduk nga vendi tepricat e Baalit,

emrin e rojtarëve e të priftërinjve të tij

5 edhe ata që mbi pullaze adhurojnë

ushtritë qiellore,

ata që adhurojnë e në Zotin përbetohen,

por që përbehen edhe në Melkolmin,

6 ata që s’e ndjekin Zotin,

që me Zotin nuk këshillohen

e që atë nuk e kërkojnë.

7 Heshtni para Zotit Hyj,

sepse është afër Dita e Zotit!

Gati e bëri Zoti një therore

e i shenjtëroi të grishurit e vet!

Kundër të mëdhenjve të oborrit

mbretëror

8 Do të ndodhë Ditën e flijimit të Zotit:

Do t’i ndëshkoj princat,

bijtë e mbretërve

e të gjithë ata që vishen

me petka të huajsh,

9 do t’i ndëshkoj të gjithë ata

që me krenari e kapërcejnë pragun,

që e mbushin shtëpinë e zotërisë së vet

me fajësi e me dredhi.

Kundër tregtarëve të Jerusalemit

10 Po atë ditë ‑ është fjala e Zotit ‑

do të shpërthejë klithma nga Dera e Peshkut

edhe britma nga Qyteti i Ri

e nga Kodrat një poterë e madhe!

11 Ulëritni, banorët e Shterës,

se sharroi mbarë populli i Kanaanit,

mbaruan me argjend të ngarkuarit!

Kundër atyre që nuk besojnë

12 Po atë ditë

me kandil do ta kërkoj Jerusalemin

e do t’i ndëshkoj njerëzit

që shtrihen mbi draun e vet

e u thotë mendja:

‘Zotynë nuk është në gjendje

të bëjë mirë as të bëj keq!’

13 Pasuria do t’u rrëmbehet,

shtëpitë e tyre do të rrënohen.

Ata shtëpi do të ndërtojnë,

porse në to nuk do të banojnë,

ata vreshta do të mbëltojnë,

porse verën s’do t’ua pinë!

Dita e Zotit

14 U afrua Dita e madhe e Zotit,

afër është, me hapa të shpejtë po vjen!

I hidhur është zëri i Ditës së Zotit:

në të i forti ngushtë do të jetë!

15 Ditë hidhërimi ajo ditë,

ditë travaji e ngushtice!

Ditë shkretimi e shkatërrimi,

ditë errësire edhe terri!

Ditë mjegulle e thellimi!

16 Ditë borie e kushtrimi,

kundër qyteteve qyteza,

kundër pirgjeve të larta në kënde!

17 Në ngushticë të madhe do t’i vërë njerëzit,

do të ecin si të ishin të verbër

kundër Zotit pse mëkatuan!

Gjaku i tyre do të derdhet si pluhur,

porsi plehu rropullitë e tyre!

18 Nuk do të mundet t’i shpëtojë

ari as argjendi i tyre.

Ditën e zem’rimit të Zotit

me zjarrin e zellit të tij

do të shkatërrohet toka mbarë.

Me nxitim do t’i shfarosë

të gjithë ata që e banojnë tokën!

Sofonia: 2. Përfundim: grishje për kthim

2

1 Mblidhuni, bashkohuni,

o popull i padashur,

2 para se të shpërndaheni

e të treteni porsi byku,

para se të vijë mbi ju

hidhërimi i zem’rimit të Zotit,

para se të vijë mbi ju

Dita e furisë së Zotit!

3 Kërkojeni Zotin,

të gjithë ju, të përvuajturit e tokës,

ju që i kryeni urdhërimet e tij!

Kërkoni drejtësinë, kërkoni butësinë,

që disi të mund të fshiheni

Ditën e zem’rimit të Zotit!

II. KUNDËR PAGANËVE

Armiku nga perëndimi: filistenjtë

4 Ja, Gaza do të mbesë e shkretë,

Askaloni do të shkretohet,

Azoti në mesditë do të dëbohet,

Akaroni do të çrrënjoset!

5 Të mjerët ju që banoni brezin e detit,

populli i Kretës!

Ja fjala e Zotit kundër jush,

o Kanaan, tokë filistenjsh:

“Ashtu ty unë do të t’rrafshoj

sa që në ty banorë s’do të ketë!”

6 Brezi i detit po do të bëhet,

mriz barinjsh e vathë bagëtish!

7 Brezi i detit do t’i takojë

Tepricës së shtëpisë së Judës:

aty do t’i kenë kullotat,

në mbrëmje do të kthejnë të pushojnë

në shtëpitë e Askalonit,

kur t’i shohë të vijë Zoti Hyji i tyre

e ta përtërijë fatin e tyre.

Armiku nga lindja: Moabi e Amoni

8 “Kam dëgjuar për fyerjen e Moabit,

e për të sharat e Amonit,

kur e fyenë popullin tim

e u lëvduan për kufijtë e tyre!

9 Prandaj, pasha jetën time

‑ thotë Zoti i Ushtrive,

Hyji i Izraelit ‑

Moabi Sodomë do të bëhet,

bijtë e Amonit si Gomorra

pronë hallugash, grumbuj kripe,

shkretëtirë për jetë e mot!

Pre do t’i bëjë Teprica e popullit tim,

do t’i pronësojë Teprica e popullit tim!

10 Ky do të jetë çmimi i krenarisë së tyre,

sepse shanë edhe u krenuan

kundër popullit të Zotit të Ushtrive.

11 I tmerrshëm do të jetë Zoti kundër tyre,

kur t’i zhdukë të gjitha hyjnitë e tokës,

do të përkulen para tij,

secili në vendin e vet,

ishujt e të gjitha kombeve!”

Armiku i jugut: Etiopia

12 “Po edhe ju, o etiopas,

do të priteni prej shpatës sime!”

Armiku i veriut: Asyri

13 Kundër veriut do ta ngrejë dorën,

Asyrinë do ta shfarosë,

shkretëtirë do ta bëjë Ninivën,

vend të thatë porsi shkretëtirë.

14 Mes saj do të mrizojnë grigjat,

gjithfarë lloji kafshësh të gjalla.

Pelikan e kukuvajkë

do të pushojnë në kapitele të saj,

në dritare do të buçasë huti,

në prag të derës do të krokasë korbi,

trau i cedrit pse i ra!

15 Ky është qyteti gazmues,

që jetonte në siguri,

që thoshte në zemrën e vet:

‘Unë jam! Përveç meje tjetër s’ka!’

Po si kështu u bë shkretëtirë,

strofull bishash?!

Përbri tij kushdo kalon

i fërshëllen e i bën me dorë!

Sofonia: 3. Kundër drejtuesve të kombit

3

1 Vaj për ty, qytet kryengritës,

i papastër e i dhunshëm!

2 S’e dëgjoi thirrjen,

s’pranoi qortimin!

Në Zotin nuk pati besim,

Hyjit të vet nuk iu afrua!

3 Mes tij princat e tij

luanë ulëritës;

gjykatësit bishë shkretëtire

që asht s’ruajnë për mëngjes!

4 Profetët e tij fjalëmëdhenj,

njerëz rrenacakë!

Priftërinjtë e tij dhunojnë Shenjtëroren,

dhunë i bëjnë Ligjit!

5 Në mes të tij i drejtë është Zoti,

s’bën paudhësi;

çdo mëngjes e dëfton të drejtën,

porsi dritën që kurrë s’mungon.

Por i paudhi s’di ç’është turpi!

Mësimi i kombeve

6 “I shkallmova popujt,

i rrënova pirgjet e tyre,

i shkretova udhët e tyre:

askush nëpër to s’kalon!

Ua shova të gjitha qytetet,

kështu që s’mbeti asnjë banues!

7 Mendova: Tani do të më duash,

do të ma pranosh mësimin!

S’do të zhduken prej syve të tyre

ndëshkimet që unë ua solla!

Por jo! Shpejtuan t’i prishin

të gjitha veprimet e veta!

8 Prandaj, më prit ku je!

‑ është fjala e Zotit ‑

ditën kur të ngrihem paditës,

sepse vendosa të bashkoj popujt

tok t’i mbledh mbretëritë,

që ta zbraz mbi ta zemërimin,

tërë hidhërimin e zemërimit tim:

në flakadanin e zellit tim

do të përpihet toka mbarë!”

IV. PREMTIMET

Kthimi i popujve paganë

9 Atëherë popujve do t’ua bëj

buzët e pastërta,

që të gjithë të thërrasin emrin e Zotit

e krahakrahas t’i shërbejnë!

10 Prej përtej lumenjve të Etiopisë,

që prej andej të devotëshmit e mi,

bijtë e të treturve të mi,

dhuratë do të më sjellin!

Teprica e përvuajtur e Izraelit

11 “Po atë ditë turp më s’do të kesh

për asgjë që ke vepruar

duke u ngritur kundër meje,

sepse atëherë prej teje do të largoj

fjalëmëdhenjtë, krenarët e tu,

e s’do të vazhdosh më të krenohesh

përmbi Malin tim të shenjtë!

12 Do të bëj në mjedisin tënd të qëndrojë

populli i përvuajtur e i varfër!

Në emër të Zotit do të kërkojë strehim

Teprica e Izraelit.

13 Paudhësi nuk do të bëjnë më,

rrena më nuk do të thonë,

në gojë të tyre s’do të gjendet më

gjuhë gënjyese!

Por do të kullosin e do të mrizojnë

pa pasur kush t’i shqetësojë!”

Psalme gëzimi për Sionin

14 Këndo hareshëm, bija e Sionit,

thuaja gëzueshëm këngës, o Izrael!

Gëzo e galdo me gjithë zemër,

ti, bija e Jerusalemit!

15 E tërhoq Zoti dënimin tënd,

i shpërndau larg armiqtë e tu.

Mbret i Izraelit është Zoti mes teje,

s’ke pse më ta druash të keqen!

16 Jerusalemit atë ditë do t’i thuhet:

“Frikë aspak mos ki, Sion,

assesi të mos mpaken duart!

17 Në mesin tënd është Zoti Hyji yt,

trim mbi trima Shpëtimtar!

Do të galdojë për ty hareshëm,

i përmalluar nga dashuria,

do të kërcejë për ty me gëzim

18 porsi në ditë feste.”

Kthimi i të shpërngulurve

“Do ta tres prej teje fatkeqësinë

që kurrë më të mos jesh poshtëruar.

19 Ja, unë vetë do t’ua tres farën

të gjithë atyre që të kanë përndjekur.

Në atë kohë do ta shpëtoj çalamanin,

do ta sjell të humburën.

Do t’u jap nder e emër të madh

në çdo vend ku qenë poshtëruar.

20 Po në atë kohë unë do t’ju kthej,

po në atë kohë do t’ju bashkoj,

do t’ju jap zë të madh e nder

në sy të mbarë popujve të tokës,

kur ta kryej ripërtëritjen tuaj

‑ thotë Zoti ‑ po në sytë tuaj!”